gulserensenyuzlu @ gmail.com

Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Rektörlüğü bünyesinde Diplomasi ve Model Birleşmiş Milletler (DiploMUN) Kulübü, Avrupa Birliği Projeleri Kulübü ve Uluslararası İlişkiler Kulübü ortaklığıyla çocuklara 23 Nisan coşkusunu yaşatmak için 28 Nisan Cumartesi günü gönüllü bir etkinlik düzenlendi.

Avrupa Birliği İnsani Yardım Fonu'nun finansal desteği ile ESOGÜ ve Birleşmiş Milletler Nüfus Fonu (UNFPA) ortaklığında kurulan, Sağlık Bakanlığının da desteklediği Eskişehir'de yaşayan Suriyeli, Iraklı ve yerelde ihtiyaç sahibi kadın ve kız çocuklarının ücretsiz sağlık ve eğitim hizmetlerinden yararlandığı Kadın Sağlığı Danışma Merkezi’nde düzenlendi bu etkinlik. Ben de davetliler arasında yerimi aldım.

Çocuklar için neler yoktu ki… Çocuk olasım geldi birden. Arapça çizgi film gösterimi için bir oda düzenlenmiş, çizgi film izlemek isteyen çocuklar orada yer alıyor.

En kalabalık oda yüz boyama etkinliğinin bulunduğu yer kimi kedi olmuş, kimi fare, kimi prenses; ama hepsi öyle güzel olmuşlar ki anlatamam.

 Origami odası, piknik tabaklarından yapılan baykuşlar, resim boyama ve çeşitli el işi etkinlikleri… Minikleri de unutmamış gönüllüler, onlar için de oyun odası kurulmuş, ağabeyleri ablaları onlara oyunlar oynatıyorlar.

Etkinlik boyu çocuklar müzik eşliğinde hep birlikte coşku içinde dans ettiler, oyunlar oynadılar. Arapça şiirler okudular.

“Dünya çocukları için el ele olma vakti” sloganı altında başlatılan bağış kampanyası ile kırtasiye malzemeleri, oyuncaklar ve kıyafetler derlemiş gönülleri kocaman öğrencilerimiz. Hediyeler paketlenerek yararlanıcı çocuklara hediye edildi.  Ayrıca çocuklara yiyecek ve içecek ikramı yapıldı.

Gönüllü olarak etkinliği yürüten ESOGÜ öğrencileri 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nın anlamı ve önemi hakkında gelen çocukların  farkındalıklarını arttırmak için bilgilendirme yaptılar.

Projeyi yine kocaman yürekli iki kadın yönetiyor: Doç. Dr. Figen ÇALIŞKAN ve Yüksek Mühendis Nermin KURT…

ESOGÜ kulüpleri tarafından düzenlenen etkinlikte çocuklar ve aileleri motive olarak kendilerini bu eğlencenin coşkusuna kaptırdılar.  Uzaktan izledim çocukları ne kadar mutluydular; o anda savaş yoktu, ekonomik sıkıntı da, dışlanmanın getirdiği sıkıntılar da… Kısaca onlar çocuktular, oynadılar, güldüler eğlendiler.

Anneler de mutluydu çocuklarını izlerken ve birkaç saatliğine de olsa bütün dertleri bir kenara koydular, gönüllüler sayesinde…

Ben de kocaman yürekli öğrencilerimizi kutluyorum.