cerenercih @ gmail.com

Aşık Veysel’in de dediği gibi uzun ince bir yoldayım. Benim yolum gazetecilik. Aslında bakarsanız gazetecilik tam da bir serüven bir fedekarlık işi. Uzun ince bir yol dedim ya yolum Eskişehir Haber’e çıktı. Bundan sonra haberlerim ve köşe yazılarımla Eskişehir Haber’deyim. Tam da olmak istediğim yerde bulunmak istediğim bir ekibin içindeyim. İlk yazım sizlerle keyifli okumalar dilerim

Eskişehir Kuaförler Odası Başkanı Fethi Özkara’nın dediği gibi Ataç uğruna ölünür mü bilmem ama Yeşiltepe ziyaretimden yola çıkarsam mahalelli kendini Ahmet Abilerine borçlu hissediyor.

Türkiye haritasında ova gözüken ama 300 hanenin yaşadığı hani şu bir türlü doğalgazı gelemeyen Çoraklı mevkiine gittim. Gitmek isterseniz önce muhtarlığa uğramanız gerekiyor. Muhtardan tarif alıyorsunuz çünkü navigosyonda dahi çıkmıyor.

Yeşiltepe Muhtarı Meryem Kuş Açıkgöz götürdü beni Çoraklı’ya ilk ziyaretim Özgür Gıda sahibi Emin Tiftikçi’ye oldu. Anlatmaya başladı sorunları sonra ekledi Ahmet Abimin önünü kapatmasınlar o bizler için çok şey yaptı yapmaya da çalışıyor ama Ahmet Abimi engellemeye çalışmayın artık.

Ahmet Abim diyor, Tepebaşı diyor... Oradam ayrılıyorum bir duvar köşesinde kadınlar çocukları oturmuş, onlara soruyorum Binnaz teyze çekiyor kolumdan evine götürüyor tuvalet dışarıda asker evladımın bir yaşında oğlu var diyor sobayı gösterirken. Allah Ahmet Ataç’tan razı olsun diyor yolu dahi yoktu. Su yoktu... sıralıyor sorunları ayağına taş değmesin diyor.

Dualar ediyor onun için. Yani demem o ki Ahmet Ataç uğruna ölünür mü bilemem ama yok sayılan insanların varlığını hatırlatan bir isim olduğu da bu şehrin bir gerçeği. Özkara uğruna ölürüm derken neler düşündü, neyi mana etti bilemiyorum ama Çoraklığın Ahmet Abilerine sevgisi içten ve büyük.